جواب سوال ها و یه کم درد دل

به قول سعید خودمون سلام مردم.

 چقدر خوب  بود اگه چند نفر رو پیدا میکردیم که اطلا عاتشون بیشتر از ما بود البته همینی که خودمونم شروع کردیم خوبه حالا ایشالاه شما ها هم میاید و تجربیاتتون رو مینویسید. هفت تا سوال داریم و چهار تا بحث اجتماعی، از کجا شروع کنیم که خدا رو خوش بیاد.

باید بگم جواب یه تعداد از سوالها داخل comment ها هست و ای کاش وقت بود اونا رو تبدیل به پست بکنیم چون فکر میکنم اینطوری موندگارتر بشه. میخوام از جایی شروع کنم که در آینده میتونه یه مقدار کمکتون کنه برا اینکه از اومدن به آمریکا پشیمون نشید. تمام کسایی که به آمریکا اومدن و تا جایی که من ازشون شنیدم زندگی در آمریکا رو به سه قسمت تقسیم کردن.

 قسمت اول عشق به آمریکاست، وقتی اول وارد میشید داخل مالهای بزرگ میرید و خیابونهای بزرگ رو میبینید و اینکه همه چیز منظم و مرتب هست کیف میکنید و دوست دارید همیشه اینجا بمونید.قسمت دوم نفرت از امریکاست چون به واقعیت هایی میرسید که از مشخصه های یک کشور سرمایه داری هست و میبینید که چیزهای خوبی در ایران داشتید که از دست دادید ولی در عوض چیزهای خوبی هم بدست آوردید دلتون  برای ایران تنگ میشه و خلاصه ایران ایران میکنید و اما بعد از یه مدت قسمت سوم شروع میشه که میبینید بعد از تمام منفی ها و مثبت ها امریکا بهتر هست و متعادل میشید.

 میدونید چرا آمریکا بهتره. چون تمام خوبی ها و بدیها زندگیتون فقط ماله خودتونه وکسی نیست که براتون تصمیم بگیره. من به آزاد بودن آمریکا زیاد اعتقاد ندارم چون اگه با یه دید باز به آمریکا و شرکت های غول اینجا نگاه کنید پولهای بیش از حدی رو میبینید که در واقع با زور از دست مردم گرفتن و سیاست مدارهایی که از سیاست مدارهای حقه باز ما چیزی کم ندارن.

تنها چیزی که این وسط ضربه می خوره تمدن و فرهنگ و زبان شیرین فارسی و خاک ماست که تمام ما ایرانی ها از دستش دادیم و آواره غربت شدیم و داریم تمام هوش و جونمون رو فدای این خاک غربت میکنیم. میدونید چرا؟ "چون از ماست که بر ماست"

یه کم راحت شدم حالا میتونم بنویسم. ایکاش ما هم مثل سعید یه نیم فصل داشتیم درد دلمون رو اونجا میگفتیم. البته ما هنوز تو سر پا نگه داشتن این یکی هم موندیم. سوال اول راجع به آوردن طلا و جواهرات هست و یا خرید و فروش اونها. باید بگم مردم اینجا معمولا از بدلیجات استفاده میکنن و کسی مثل ایران طلا نمی خره بنابر این اگه دوست داشته باشید برای خودتون بیارید مختارید ولی برای خرید و فروش خوب نیست. بازم یه نکته دیگه یادم افتاد بزارید یه enter بزنم تا صدای بعضیا در نیومده.

موضوعی که خیلی جالب هست در اینجا اینه که شما هر جنسی رو که میخرید میتونید اگه خوشتون نیومد ببرید پس بدید و پولتون رو بگیرید که البته در مورد این موضوع ها خیلی از مردم یه شلوغیهایی هم میکنن که خودتون بیاید یاد میگیرید. فقط اینو میخواستم بگم که مثل ایران برا عوض کردن جنسی که خریدید لازم نیست دست به یقه بشید.

در مورد اجاره کردن خونه هم که تو comment  ها نوشتم.  از طریق اینترنت میشه پیدا کرد ولی برای قرارداد کسی رو لازم دارید که ضمانتتون کنه و یا اینکه از سر کار نامه بیارید که مشغولید ویا اینکه کردیت خوب داشته باشید. من توصیم این هست که نهایت سعیتون رو بکنید که در آمریکا کسی رو پیدا بکنید که حداقل 2هفته تا 1 ماه بتونید پیشش بمونید. البته از خصوصیات ایرانی ها هم اینو یادم نره که هممون در قبال کاری که انجام میدیم اگه منت هم نزنیم انتظار داریم و جالب اینجاست اجرمون رو هم از خدا میخوایم. واقعا عجب ملت عجیبی هستیم. اگه اینجا اتحادی که بین چینی ها یا کره ایها رو ببینید میدونید که چی به سر ملت ایران اومده و چطور داریم با دستای خودمون ایرانو ایرانی رو از بین میبریم.

مورد بعدی نماز خوندن سر کار هست. من تا حالا کسی رو ندیدم و زیاد هم مرسوم نیست شاید یک دلیلش اینه که اغلب مسیحی هستند ولی در زمان نهار میتونید هر کاری که میخواید بکنید البته گفتم مواظب این همکارای فضولتونم باشید. اینجا اگه لخت هم برید خیابون کسی باهاتون کار نداره (البته این کارو نکنید چون بده) اگه چادر بپوشید بازم باهاتون کار ندارن (این کار رو هم نکنید چون در عرف مرسوم نیست) میخوام بگم آزادی درست رو بشناسید و اون کاری که شایسته یک ایرانی هست رو بکنید نه اولی خوبه نه دومی. کاری رو بکنید که واقعا دوست دارید.

 در مورد آدرس فرستادن گرین کارت یه نکته یادم اومد که حتما بگم اولین آدرسی که در فرمها مینویسید معمولا به اونجا فرستاده میشه و اگه احتمالا ادرستون رو عوض کردید در فرودگاه بگید و اونوقت هم ازتون میخوان که در فرمتون اصلاح کنید ولی از اونجایی که این برادرای آمرکایی خیلی گیج تشریف دارن حتما بعد از اینکه جاتون رو ثابت کردید به اداره امیگریشن تلفن کنید و بگید که آدرستون عوض شده چون اگه به ادرس اول بفرستن و گم بشه تا دومی رو صادر کنن باید بازم الاف بمونید. گفتن ادرس جدید رو میتونید در سفارت هم انجام بدید که من فکر میکنم اگه آدرستون قطعی باشه بهتر هم هست.

سوال بعدی در مورد نامه فرستادن به اداره مهاجرت و مطمئن شدن از برنده بودن در لاتاری هست. اگه نامه به دستتون رسیده حتما یک شماره کیس دارید میتونید با اون نامه بزنید و از شرایط کیستون مطمئن بشید ولی اگه نامه ای دریافت نکردید که نشون بده برنده شدید کسی به سوالتون جواب نمیده. یعنی برنده شدن در لاتاری منوط به رسیدن نامه از kcc هست.

در مورد پس انداز کردن پول و آینده ومدرک تخصصی و غیره. به به عجب سوال رو نوشتم. ولی جوابش رو سعی میکنم خوب بنویسم. اینجا کسی با مدرک شما کار نداره چون مبنا بر این هست که شما راستگو هستید. برای شروع زندگی هم فکر پس انداز نباشید هر چند این موضوع به خودتون بستگی داره. اینجا مدرک زیاد مهم نیست فقط مشخص میکنه که در چه رشته ای فعالیت دارید یعنی اگه مدرک شما حسابداری باشه ولی کار مهندسی بلدید میتونید اون کار رو انجام بدید. در کل باید بگم چه دکتر باشید چه بیسواد اگه هدفی در آمریکا داشته باشید بعد از 4 یا 5 سال حتما به هدفتون میرسید چون جامعه جلوی شما رو نمی گیره فقط باید همت کنید و نا امید نشید.

فقط یه سوال موند راجع به اینکه مجرد بیاید به امریکا بهتره یا متاهل. قسمت متاهلش رو من جواب میدم قسمت مجردش رو از سعید همشهری ما بپرسید. اینجا تمام قراردادها ساعتی هست یا بر اساس نفر هست یعنی یک نفر یک نفره و میتونه زندگه دو نفر رو تامین کنه. میخوام اینو بگم که وقتی دو نفر هستید، تنهایی کمتر بهتون اثر میکنه، قدرت ریسک بیشتری دارید و زندگیتون رو با هم میسازید.بازم یه نکته یادم افتاد. در کالیفرنیا هر چیزی که دارید و یا بدست میارید بین شما و همسرتون مشترک هست پس چقدر خوبه که زندگی رو با هم شروع کنید تا از اختلافات بعدی هم که خیلیا یا بخاطرش ازدواج نمیکنن یا دچار مشکل میشن جلوگیری کنید. ضمنا از اقا پسرای گلمونم میخوام فکر دخترای اینجا رو از سرشون بیرون کنن چون نه مثل دخترای ما با وفا هستن نه غذا بلدن درست کنن و ...... . در مورد مشکلات هم باید بگم اگه هر دو نفر در زندگی سهم مشترک داشته باشن که اینجا دارن پس مشکلاتشون هم مشترک هست. امیدوارم همه بچه ها، این وبلاگ رو تبلیغ کنن تا هم مطالب و نظر های جدیدتری بشنویم و  هم نوشته های شما رو تو وبلاگ بذاریم تا من هم پدرم در نیاد با فارسی نوشتن. همینطور امیدوارم آمار وبلاگ خیلی بالاتر از اینها بره، چون معنیش این هست که ما داریم به آدمای بیشتری کمک میکنیم. تا پست بعد  

  
نویسنده : US GREEN CARD LOTTERY REGISTRATION GROUP ; ساعت ٥:۳٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٢/۱
تگ ها :